Gece yarısı telefonuma bir mesaj geldiğinde içimdeki sıcaklık birden artıyor, çünkü biliyorum ki bu çağrı kısa, yoğun ve tamamen bana ait olacak.
Kaş Antik Tiyatrosu’nun taşları hâlâ gün boyu tuttuğu sıcaklığı gecenin karanlığında bırakırken ben de aynı sıcaklığı saatlik buluşmalarla taşıyorum. Uzun Çarşı’nın dar sokaklarından Setur Kaş Marina’ya kadar her köşede kolayca ulaşılabilirim; Büyük Çakıl veya Küçük Çakıl’da oturan misafirim için Likya Caddesi’nden geçip beş dakikada yanındayım. Saatlik aralıklarla kapıyı açıp, kapıyı kapatıyorum; kalan tek şey ise tenimdeki izlerin ne kadar süre kalacağı.
Comments